130 - و چون اين آيه بر آن حضرت فرود آمد : « وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الخ » « 1 » . فرمود : كسى كه بعزت خدا خود را عزيز نكند خود را بافسوسهاى بد دنيا شكست داده و هر كس ديده‌اش بسوى آنچه كه در دست مردم است از دنيايشان بكشانده اندوهش بدرازا كشد و اگر كسى خشم كند به آنچه را كه خدا روزيش كرده زندگيش - درهم شكسته شود و نخواهد ديد كه خداوند نعمتى به او بخشد مگر در سفره‌اى كه نميداند و كفران نعمت خدا را كرده و كوشش بيفايده و عذابش نزديك است . 131 - فرمود : وارد بهشت نميشود مگر كسى كه مسلمان باشد : سپس ابو ذر عرضكرد اى رسول خدا اسلام چيست ؟ فرمود اسلام برهنه است و لباسش پرهيزكارى است و شعارش راهنمائى ، و آرمش ، حيا ، ملاكش ورع ، كمالش دين ، بهره‌اش كردار شايسته و براى هر چيزى ريشه‌ايست ريشه‌ى اسلام دوستى با ما اهل بيت است . 132 - فرمود : هر كه بجويد خوشنودى آفريده را بخشم آفريدگار ، خداوند همان آفريده را بر او چيره كند . 133 - فرمود : خداوند بندگانى آفريده از خلقش براى نيازمنديهاى مردم كه ميل بكردار نيك ميكنند كوشش و بخشش نمايند و خداوند كردار نيك را دوست دارد . 134 - همانا مؤمن ميگيرد بادب خدا هر گاه خدا به او گشايش دهد گشايش ميدهد و هر گاه امساك كند امساك مىكند . 135 - فرمود : همانا خدا را بندگانيست كه مردم در نيازمنديها به آنان رجوع كنند اينانند كه از عذاب روز قيامت در امانند . 136 - فرمود : روزى بيايد كه مرد باكى ندارد آنچه از دينش تلف مىشود

--> ( 1 ) سوره طه آيه 131 .